Thurgoland – York
118 km
Half zes wakker en gepakt. Het hek was op slot gedaan en ik moest alle tassen van de fiets halen om de fiets er overheen te zetten.
Net op weg. Een laatste blik vanaf de oude spoorlijn.
Het park van Wortley.
Het weer is nog niet echt mooi. Zou het nog gaan regenen vandaag?
Het punt waar ik route 67 moest verlaten was duidelijk.De verbindingroute ook.Maar toen begon het het gedonder.Op de oude mijnterreinen is het moeilijk om duidelijk te maken waar je heen moet. Na Boulton-upon-Dearne wordt het echter weer beter.
St. Peters Church.
Met mooi begroeide grafstenen.
 |
|
En bij het weer opstappen zie ik dat ik precies 1000 km heb gefietst. |
Het lijkt erop dat het hier net veel en hard geregend heeft, maar ik houd het droog. Het is zelfs een beetje warm. Na Bentley raak ik echter de weg helemaal kwijt.Tenminste, ik zit wel op de goede route, maar waar ik ben heb ik geen flauw idee van.
Een paar spoorwegwerkers weten het ook niet(?).Achteraf blijkt dat ik veel minder ver was als ik dacht.
De burcht van Conisbrough.
Weer eens een spoorbrug, maar deze is wel in gebruik.
River Don.
Spoorbrug op stalen kolommen.
Ik ben nu echt in het vlakke land terecht gekomen.
Athans, bijna vlak.
Braithwaite. Maar dit zou ook in Noord-Holland kunnen zijn.
Zoals op kleine weggetjes vaker gebeurd, zijn de hekken van het spoor dicht. Maar er een bel. Als de baanwachter me ziet, mag ik echter door het loophek.
Vlak voor Selby nog even langs het kanaal.
Lunch bij het begin van een kanaal. Het lijkt welHolland. Het begint even zacht te regenen, maar veel is het niet. De zon komt langzaam steeds meer door en in Selby is het zelfs warm. |
|
De kathedraal van Selby. |
Op weg naar York dreigt er zelfs onweer, maar het onweert pas als ik lang en breed in York loop op zoek naar een warme hap.Het fietspad gaat langs de renbaan, waar de races net zijn afgelopen. De lucht is bijna zwart achter de tribunes.
A Day at the Races. De route gaat dwars over de renbaan. Maar dat stuk is vandaag wel gesloten.
Gezellig met de helicopter naar de paardenrennen.
Donkere luchten boven het tribunegebouw.
Ik gok er maarop dat de camping die op de kaart staat er echt is en dat blijkt het geval te zijn. Kamperen bijna onder de muren van York.Alleen hetveldje voor de tenten ligt erg verscholen en er kan nooit zon komen. Jammer.Ik vind eten in de pub waar Emmie en ik in 1989 na de C2C ook gegeten hebben.
Als ik buiten kom hoost het.