21 augustus


Borrowash – Buxton

91 km



Via een zelf verzonnen routen naar het noorden (er staat wel een soort route aangegeven). Eerst langs een kanaal, en dan via allerlei oude mijngebieden.


De eerste sluis langs het Nutbrook Trail in Long Eaton.


En weer een leegstaande fabriek.


Sandiacre.


Het heeft vannacht geregend, maar het is nu in ieder geval droog.


Het nadeel van fietsen op een oude spoorlijn is vaak dat je weinig ziet. Soms is het spoor ingegraven en vaak staan er veel bomen aan de zijkant. Het voordeel is dat de hellingen minimaal zijn.

Tot de High Peak Trail moet ik nu via een aantal grotere wegen, maar door in een fietsenwinkel te vragen krijg ik een betere route.


Hoe Engels kan Engeland zijn. Whatstandwell.

Het gaat langs een al tweehonderd jaar in onbruik zijnd kanaal tot aan High Peak Junction.


Cromford Canal. Dit was ooit bedoeld als kanaal. Maar is nooit in gebruik geweest. De trein nam het over.


Aangenaam wonen langs het kanaal.


Afstappen en hoofd naar beneden.


      

Het kanaal kruist het spoor.



Leawood Pumphouse.

Ik dacht dat het fietsen hier makkelijk zou zijn,het was immers ooit een oude spoorlijn, maar dat viel even tegen. Het was vroeger wel een oude spoorlijn, maar de wagons werden hier met stoommachines opgelierd.
De eerste helling is 18%, en de volgende twee zijn 14%.

Na de lunch mijn zakmes laten liggen. Als ik eenmaal op hoogte ben komt er wat drizzle.

Tijdens een pauze bij Parsley Hay blijkt dat een van de bouten van de voordrager is afgebroken. Dus zit de fietsenmaker hier niet voor niets in de leegte. Hier boven is het koud en winderig, maar de zon schijnt wel.

Als ik in Buxton de camping oprijdt is het helemaal blauw. En koud.